KAYBETMEDEN ANLAMAK

KAYBETMEDEN ANLAMAK

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek? Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? ''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek. Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun? Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek... Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun? Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak. Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun? Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek. Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun? Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak. Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun? Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime. Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun? Nereden bileceksin? Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken. Kıskanmazdım.Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım. Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni.. Ama sen hiç benimle olmadın ki... YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN... Siz siz olun,aklınızı yüreğinizden asla ama asla ayrı tutmayın, nice sevgilerin,sevdaların farkına varamadan eskitilmesi,eskimesi,,,nekadar acı,ne büyük kayıp aslında, Evet nekadar yazık çarpan o yüreğe,boşa giden umutlarla dolu duygulara, niye kıymetini bilemeyiz bunların acaba? en çokta neyi anlayamam bilirmisiniz? bir duyguyu yakalamak zor iştir,köşedeki bakkaldan satın alabileceğiniz şey değildir bu,yada sipariş üzerine ısmarlanacak bir şey, Ama yakaladığınız yada yakalandığınız zaman neden kıymetini bilmez ve eskitiriz onu? Sımsıkı sarılmak varken niye ilk onu boşlar ötelerizki?ve sonrada kaybettiğimiz zaman neden ağıtlar yakan ''off layıp poff'' layan ağlayıp üzülen biz oluruzki? yada hangi yüzle üzülür ızdırap duyarız ? Halbuki değerini bilmeyip kaybedinceye kadar umursamayan biz değilmiyiz? Ama sevginin açamayacağı kapı,aşamayacağı engel yoktur,sevin sarılın,kıymetini yanınızdayken bilin olurmu? Kaybedince çok geç oluyor ve tekrar bulduğunuzda artık hiç bişey eskisi gibi olmuyor maalesef,O yüzden kaybetmeyin yada sevgi uğruna verebileceğiniz bütün ödünleri verin olurmu,herşeyi zamanında farkedin,kaybetmemek için,sonradan üzülmemek için lütfen yapın bunu, Sevgiyle dolu güzel günler sizlerin olsun... Cemalettin Kurtoğlu www.cemalettinkurtoglu.com

Anahtar Kelimeler
Yorum Yaz