-HİÇBİR ŞEY İSTEMEYEN, HİÇ BİRŞEY UMMAYANve HİÇ BİRŞEYDEN KORKMAYAN SANATÇI OLAMAZ. (çehov)

-HİÇBİR ŞEY İSTEMEYEN, HİÇ BİRŞEY UMMAYANve HİÇ BİRŞEYDEN KORKMAYAN SANATÇI OLAMAZ. (çehov)

Merhaba sevgili gönül dostları,ne kadarda güzel özetlemiş üstad değilmi-İnsanın yalnız başına bir yerlere gelmesi,zirveye çıkması,bir hedefe ulaşması okadar zor ve hatta günümüz şartlarında okadar da imkansızki, Bu yüzden başlangıçta belirttiğim gibi istemek,hatta ummak artık nerdeyse bir beklenti olmaktan çok bir zaruret haline,hatta mecburiyet haline geliyor maalesef, Bu arada yazının sonunda Sanatçı olamaz denilmiş ama siz onu İnsan olarak algılayın olur mu, Keşke bizler yeterince duyarlı olsakta hayatta en zor şeylerden bir tanesi olan İSTEMEYE hiç ihtiyaç duyulmadan bişeyler yerli yerine oturabilse,toplum olarak gün geçtikçe ne kadarda vurdum duymaz, ne kadarda sorumsuz, bencil ve umursamaz bir hale dönüştüğümüzün ne kadar farkındayız ve bununla ilgili ne kadar kendimizi sorguluyoruz acaba hiç düşündük mü? Bir noktaya eriştikten sonra etrafınızda sevgilerini ilgilerini dillendiren kalabalık insan topluluklarını bulmak görmek bazen insana okadar yapay ve samimiyetsiz geliyorki,samimi olmayan hiç bir şeyin insana bir etki yapmamasıda kabul etmek gerekirki çok normal, Hayat içersinde zorluklar,güçlükler sıkıntılar ve uzun uğraşlar barındıran bir olgu,bu sebebledirki herkesin bu zorluklarla karşılaşması mutlak kaçınılmaz bir gerçek, Elbette Yüce Yaradan insana kaldıramayacağı yükü yüklemez ama yinede yardım ve destek olmak gerek diye düşünüyorum. Güç herzaman çekim alanı yaratan bir adrestir,Siz bir noktaya erişip kulelerinizi dikmeye başladığınızda ve bu kuleler uzaktan bakıldığında farkedilecek konuma konumlara geldikçe çekim gücünüz artacak ve etrafınızda toplanan kalabalıklarda günden güne artacak hatta bazen taşacak noktaya gelecektir, Buda sizin bişeyleri başardığınızın ve zorlukların üstesinden geldiğinizin en açık ispatı en somut delili olacaktır.Fakat önemli olan nekadar çok kalabalığın toplandığı değil,vardığınız hedefe giden yolculuğunuzda o kalabalığın içersinden sizin nekadar destek gördüğünüzdür,Benim esas değinmek istediğim şeyde işte burası, Elbette idealist insan,kafasına koyduğu hedefine idealine bir şekilde ulaşacak ve bunun içinde bütün enerjisini gücünü mücadelesini bu yola adayacak hatta harcayacaktır,ama önemli olan sizin buna nekadar katkı sağladığınız yada sağlayıp sağlamadığınız ve hatta hatta nekadar haberdar olduğunuzdur, Buradan özetle söylemek istediğim şey şudur,YALNIZLIK ALLAHA MAHSUSTUR,kendi ideal ve uğraşlarımız için mücadele verirken neye ihtiyaç duymuşsak aynı şeylere çevremizdeki insanların yani yakınımız dediğimiz,dostlarımız arkadaşlarımız hatta akrabalarımız dediklerimizin yada böyle addettiklerimizinde aynı şeylere ihtiyaç duyabileceğini hiçbirzaman aklımızdan hatrımızdan çıkarmamalıyız diye düşünüyorum. Tamam belki sizin mücadeleniz sırasında kimse sizin yanınızda olamamış olabilir,hatta yalnız başınıza bırakılmışda olabilirsiniz ama bu sizinde başkalarının yanında olmayacağınız,ve sizinde yalnız bırakacağınız anlamına gelmemeli, Bakın ne diyor şair: GECE YARISI BAŞLIYORSA ÇIĞLIĞIM, DUYULSUN DİYE DEĞİL, ÇAĞIRMALARIMSA GELMEN İÇİN DEĞİL, DUYULMADAN SESLENMEYİ BİLİRSE BU YÜREK, GÖRMEDEN SEVMEYİDE BİLİR. Siz çağrılmadan koşan,seslenilmeden duyan yüreklerden olun olmaz mı gönül dostları- Ve etrafınıza karşı lütfen duyarlı olunuz,kim neye karşı bir amaç bir uğraş veriyorsa ve bu size mantıksız anlamsız gelse bile lütfen güzel tarafından bakıp gücünüzün yettiğince destek olmağa çalışınız,ki!yarın şu soruyla karşılaşmayasınız ve karşılaştığınızda söyleyecek bir sözünüz olsun, DAHA ÖNCELERİ NEREDEYDİNİZ? Sevgi ve dostlukla kalmanız dileğimle... Cemalettin Kurtoğlu www.cemalettinkurtoglu.com

Anahtar Kelimeler
Yorum Yaz